Ik verwijderde Instagram en TikTok. Voorgoed.

Een paar maanden geleden verwijderde ik Instagram en TikTok. Niet voor een week of als digitale detox. Ik verwijderde mijn accounts definitief en ben niet van plan om terug te gaan.

Best een bijzondere keuze voor iemand die jarenlang juist veel op de socials te vinden was. Vorig jaar maakte ik een kinderserie en een groot deel van mijn ondernemersavontuur deelde ik op TikTok. Sommige video’s werden meer dan 100.000 keer bekeken. Ik vond het maken van content af en toe wel leuk en social media heeft me absoluut mooie dingen gebracht.

Maar ondertussen merkte ik dat ik mijn telefoon steeds vaker pakte. Tijdens het wachten, op de wc, tijdens een film of gewoon omdat er drie seconden even helemaal niets gebeurde. Soms ontgrendelde ik mijn telefoon en wist ik niet eens meer waarom ik hem eigenlijk had gepakt.
Het waren vooral al die kleine ‘even kijken’-momentjes die me begonnen tegen te staan. Want al die kleine momenten resulteerden in uren doom-scrollen.
Ik voelde me iedere dag een beetje opgejaagd, zonder dat ik begreep waar die stress en zenuwen vandaan kwamen. Nu ik voor het grootste deel van mijn week offline leef, begrijp ik het opeens maar al te goed.

Toen ik mijn kinderserie even in de ijskast zette en niet meer om werk-gerelateerde redenen hoefde te posten, besefte ik me dat ik meer dan ooit de vrijheid had om afscheid te nemen van de socials. Dus verwijderde ik de hele handel. Niet alleen de apps, maar ook mijn accounts.
Dat voelde in het begin behoorlijk gek. Social media hoorde jarenlang bij mijn werk en ondernemerschap. Er zat dus ook een stemmetje in mijn hoofd dat dacht: is dit zakelijk gezien niet ontzettend dom? Misschien. Maar ik wist ook dat als ik de deur op een kier zou laten staan, ik hem waarschijnlijk steeds weer zou opendoen.

In plaats van dat ik social media miste, begon ik te merken wat ik ervoor terugkreeg. Ik ging meer lezen, vaker naar buiten, had meer ruimte voor creatieve ideeën en keek weer gewoon om me heen als ik ergens moest wachten.

Wat ik van tevoren totaal niet had verwacht, is dat ik zonder social media juist minder FOMO (fear of missing out) zou krijgen. Je zou misschien denken dat het andersom werkt. Als je niet meer ziet wat iedereen doet, mis je toch juist van alles? Maar als ik niet weet dat er ergens een feestje is waar ik niet bij ben, kan ik ook geen FOMO hebben. Ik zie niet voortdurend wie waar is en wat iedereen aan het doen is. Daardoor focus ik me meer op mezelf en de mensen die er voor mij echt toe doen.

En er verdween nog iets: een gigantische hoeveelheid vergelijkingsmateriaal. Op social media zie je de hele dag hoe andere mensen eruitzien, wat ze dragen, hoeveel vrienden ze hebben, waar ze wonen, hoe vaak ze sporten, welke reizen ze maken en hoe succesvol ze zijn. 
Voor je het weet stel je jezelf vragen waarvan ik me inmiddels afvraag of ik ze zonder social media überhaupt zou hebben gehad. Moet ik ook zo’n grote vriendinnengroep hebben? Moet ik er iedere dag zo goed uitzien? Zou ik meer moeten reizen? Doe ik wel genoeg leuke dingen? Loop ik achter?

Ik las ooit ergens een vraag die sindsdien in mijn hoofd is blijven hangen:
Wat zou je dragen als social media niet bestond?
Ik vind dat zo’n interessante vraag. Want hoeveel van wat we mooi vinden, willen hebben of denken te moeten doen, komt echt vanuit onszelf? En hoeveel krijgen we iedere dag opnieuw voorgeschoteld?
Sinds ik Instagram en TikTok niet meer heb, ben ik veel minder bezig met wat iedereen aan de andere kant van mijn scherm doet en automatisch meer met mijn eigen leven: Wat vind ík leuk?

Natuurlijk mis ik soms iets. Ik heb regelmatig geen idee over welke meme iemand het heeft en zie minder van wat mensen uit mijn omgeving online delen. Maar dat vind ik eigenlijk een verrassend kleine prijs voor wat ik ervoor terugkrijg.
Als ik wil weten hoe de vakantie van een vriendin was, kan ik dat tijdens een lekkere matcha op een terras aan haar vragen. Daar hoef ik niet eerst 30 stories of snapchats voor hebben gezien.

Ik dacht vroeger altijd dat ik door social media te verwijderen heel veel zou missen. Tot nu toe voelt het vooral alsof ik mijn eigen leven heb teruggevonden. En daar blijkt eigenlijk al meer dan genoeg in te gebeuren.