In Nederland woon je, in Spanje leef je.

Zojuist hoorde ik iemand in een podcast zeggen: “In Nederland woon je, in Spanje leef je.”

Ik ben net terug van een heerlijke vakantie in Spanje en betrapte mezelf bij thuiskomst op precies die gedachte: waarom zijn we in Nederland toch zo gehaast?

Zodra je landt op Schiphol voel je het al. Iedereen rent, vliegt, loopt met het hoofd naar beneden, kijkend op telefoonschermpjes. Daarna in de file op een grauwe snelweg. Eenmaal thuis ploffen we op de bank. De tv gaat aan en we stappen weer in onze dagelijkse sleur.

Waarom voelt het leven in Spanje nou zo relaxed?

Het is niet omdat ik daar niet werk, want dat doe ik als zzp’er ook op vakantie. Sterker nog, ik ben daar soms productiever dan hier.

Het is de mentaliteit. Je kent het wel: mañana, mañana.
Veel buiten leven, geen onnodig gehaast, veel verbinding met de mensen om je heen en minder schermtijd.

Volgens mij draait in Nederland alles om efficiëntie. Alles moet zo snel mogelijk. We moeten zo veel mogelijk geld verdienen in een zo kort mogelijke tijd.
Het moet altijd sneller, beter en eenvoudiger. Vandaar dat mijn LinkedIn-feed volstaat met AI-cursussen en dat ik minstens één keer per week een DM krijg met de vraag of ik mijn bedrijfsactiviteiten wil automatiseren.

Als ik dat doe, waar blijft de menselijkheid dan nog? En de lol van het maken?

Ik denk wat dit onderwerp betreft misschien anders dan de gemiddelde Nederlander, maar ik denk dat we niet moeten versnellen, maar vertragen.

Ook denk ik dat we een punt gaan bereiken waarop we niet anders kunnen.
De een heeft een burn-out, de ander paniekaanvallen. Mensen verliezen hun baan omdat een AI-tool ervoor heeft gezorgd dat hetzelfde werk met een kleiner team gedaan kan worden.

Efficiënt? Zeker! Maar draait het leven dan om efficiëntie? Of om gelukkig zijn?

Afgelopen winter sneeuwde het een aantal dagen flink. We moesten verplicht vertragen.
Rustig lopen, anders gleden we uit.
Niet op je telefoonschermpje kijken, want dan ging je op je plaat.

Mensen gingen weer naar buiten om samen sneeuwpoppen te maken en sneeuwballen te gooien. Ik keek om me heen en verbaasde me erover dat mensen elkaar weer vriendelijk leken te groeten op straat. Er waren weer glimlachen te zien in plaats van opgejaagde gezichten.

En nee, ik ben niet anti-technologie. Sommige tools maken dingen mogelijk die daadwerkelijk handig zijn. Maar ik denk dat het geen kwaad kan om wat vaker op de rem te trappen. Meer verbinden, meer naar buiten, meer vertragen, meer leven.

Dan hoeven we niet allemaal naar Spanje, maar halen we een stukje Spaanse mentaliteit naar hier. Olé! 

Wil jij minder aan je scherm vastzitten en meer om je heen kijken? Doe dan de Offline Reset en zet die eerste stap!